Pierwszy zjazd przedstawicieli stowarzyszeń spożywczych – bo tak zwano nieraz wcześniej spółdzielnie spożywców – odbył się w stolicy dopiero w październiku 1908 roku. Skąd wzięła się idea zwołania dużego spotkania spółdzielców?
Spółdzielnie spożywców, początkowo oparte głównie na punktach sklepowych oraz innych usługowych, rozwijały się – przede wszystkim, lecz nie tylko - w zaborze rosyjskim (w tzw. Kongresówce), oczywiście jeszcze przed 1908 rokiem. W latach 1906-1907 powstało ich w sumie ok. 500.
O wiele swobodniej niż wcześniej mogły powstawać dopiero po rewolucji 1905 roku, od kiedy to rosyjski zaborca nie wymagał już do zarejestrowania polskiej spółdzielni uzyskiwania skomplikowanego, zbiurokratyzowanego zezwolenia z Petersburga. Także o rozkwicie spółdzielczości spożywców na terenie dawnego zaboru rosyjskiego możemy mówić dopiero po 1905 roku.
Zakładanie spółdzielni (stowarzyszeń), a potem stopniowemu grupowaniu się ich w większe związki spółdzielcze, sprzyjała działalność powstałego na bazie założonej przez Edwarda Abramowskiego Sekcji Kooperatywnej Związku Stowarzyszeń Samopomocy Społecznej, która w 1906 roku przekształciła się w Towarzystwo Kooperatystów.
W efekcie pierwszy zjazd przedstawicieli stowarzyszeń spółdzielczych odbył się w dniach 27–31 października 1908 roku.
