W polskim pejzażu spółdzielczości IXI wieku nie zabrakło także tkaczy, którzy wzorem ich brytyjskich poprzedników z Rochdale zrzeszyli się w spółdzielnię. Spółdzielnia tkaczy powstała w 1882 r. jako „Towarzystwo Tkaczy pod opieką Świętego Sylwestra” w Korczynie (woj. podkarpackie).
Powołując do życia Towarzystwo Tkaczy w Korczynie członkom – założycielom chodziło o uniezależnienie się od pośredników, szczególnie kupców żydowskich, którzy mieli niemal monopolistyczny dostęp do skupu płótna i innych tkanin. Do towarzystwa przystąpiło ponad 1000 wytwórców, co jak na lokalne przedsięwzięcie było dużym przedsiębiorstwem rzemieślniczym. Odpowiednio wysoki kapitał udziałowy oraz prężnie robione zamówienia na materiał tkacki zarówno w Polsce, jak i zagranicą a także wysoka jakość tkackiego kunsztu sprawiły, że płótna z Korczyna dość szybko stały się znane i rozpoznawalne nie tylko lokalnie konkurując z wyrobami zagranicznymi i zdobywając nagrody na wystawach w Przemyślu, Rzeszowie i Krakowie a także na zagranicznych targach. Najprawdopodobniej w 1886 lub 1887 roku, by kształcić przyszłe kadry spółdzielców – tkaczy, spółdzielnia powołała w Korczynie szkołę tkacką, która przetrwała do wybuchu I Wojny Światowej.
O Statucie, jaki przyjęli Tkacze z Korczyna (oraz sam statut spółdzielni), można przeczytać tutaj.
