Centralna Kasa Spółek Rolniczych (CKSR) była kluczową instytucją finansową polskiego ruchu spółdzielczego w okresie zaborów oraz w II Rzeczypospolitej. Pełniła rolę centrali finansowej i banku dla wiejskich spółdzielni oszczędnościowo-pożyczkowych. Statut CKSR z okresy po odzyskaniu przez Polskę niepodległości można ściągnąć stąd.
CKSR powstała w 1909 roku, a jej pierwszy statut został przyjęty 8 lutego 1919 roku – na tzw. etapie galicyjskim istnienia tej instytucji. Powstała ona z inicjatywy Franciszka Stefczyka, patrona polskiej spółdzielczości bankowej na wsi galicyjskiej. Do Kasy należały: spółki oszczędności i pożyczek (tzw. Kasy Stefczyka), spółdzielnie handlowe (np. "Rolnik") oraz stowarzyszenia rolnicze działające na terenie Galicji, a po 1918 roku – na terenie całego kraju. Mogli należeć do niej także udziałowcy indywidualni.
Publikowany statut to wydawnictwo z 1937 roku i jest do pobrania tutaj.
